| تبليغات | X |
|
1- رضايتمندي ملّت پشتوانه واقعی رئيس جمهور در جامعه اسلامی، آحاد ملّت می باشند. و نه تنها تکيه وی بر اين مسند و آغاز فعاليت هايش با انتخاب آنان معنا و مفهوم پيدا می کند که در ادامه راه نيز هرگاه روش و منش وی مورد پسند ملّت نبوده و آنان تأملاتی جدّی در خصوص شخصيت وی و يا نوع عملکردش داشته باشند، پايگاه مردمی وی از دست رفته و از ارزش و اعتبار واقعی ساقط خواهد شد، هرچند که به ظاهر بر مسند رياست تکيه زده باشد. بنا بر اين؛ بدون حضور و پشتيبانی آنان، هرگونه مشروعيتی برای حکومت محل ترديد است. به تعبيری ديگر؛ توجه بايسته به خواستِ افکار عمومی جامعه، از محورهايی است که رئيس جمهور ناگزير از توجه کافی به آن بوده و بايد همواره رويکرد وی در تصميم گيری ها و برنامه ريزی ها، رضايت اقشار گوناگون ملت باشد. تخطّی و سرپيچی از اين مهمّ، خسارتی جبران ناپذير برای ملّت، دولتمردان و نظام اسلامی به شمار می آيد. در واقع؛ در نظام علوی ايجاد بسترهای آسايش و رفاه برای مردم، تنها دغدغه مسئولان بلند پايه اجرايی نيست بلکه افزون بر آن، وجهه همّت آنان نرنجاندن مردم و در نتيجه عدم گلايه منطقی و بجا از سوی آنها نسبت به دستگاه حاکميت می باشد. از اين رو؛ امام علی u در نامه به کارگزارِِ حکومتی خويش توصيه می فرمايد که مبادا مردم را از خويش برنجاند"[1] .
رضايت عمومی، شعور يا شعار؟ می پذيريم که رضايت خاطرِ اقشار گوناگون جامعه، بايستی از مقام شعارهای پر زرق و برقِ دوره تبليغات رياست جمهوری ـ با هدف جلب بيشترِ آرای مردمی ـ در آمده و به يک شعور همگانی در ميان کارگزارانِ نظام، دولتمردان و به ويژه شخص رئيس جمهور تبديل شود. از اين رو؛ شعارهای انتخاباتی کانديداها بايستی به اندازه طاقت و توان، و ميزان علاقه مندی و اعتقاد آنان در حفظ رضايت عمومی، باشد و نه بيشتر.
مرزبندی ميان عوام و خواص رمز توفيق و کارآمدی مسئولان در حکومت اسلامی، رضايت خاطر عموم مردم می باشد. مرزبندی ميان عوام و خواص در تعابير امام علیu و پافشاری آن حضرت بر لزوم راضی نگاهداشتن عوام در برابر خواص، در همين راستاست. امام u می فرمايد: " بايد دوست داشتنی ترين برنامه ها و اقدامات نزد تو، آنهائی باشد که بيشترين ضريب رضايت مندی مردم و افکار عمومی را در پی داشته باشد"[2] . و در تبيين دلايل اين پافشاری؛ امام u توجه مسئولان عالی رتبه نظام را به نکته ای دقيق و حکيمانه جلب نموده و می فرمايد: " خشم و نارضايتی توده مردم، خشنودی خواصّ را ناکارآمد میسازد، ولی ناخشنودی خواصّ با رضايت عموم، جبران پذير است"[3] . به هر تقدير؛ جايگاه توده مردم و افکار عمومی در برنامه ريزی ها و اقدام ها، جايگاهی ويژه است. اين رويکرد نبايد تحت هيچ عنوان و به هيچ بهانه ای دستخوش تحوّل و بازی های سياسی و جهت گيری های جناحی و گروهی قرار بگيرد. ترجيح و برتری ديدگاه و افکار تعدادی محدود بر آراء و افکار قاطبه مردم، و رقم زدن برنامه ها مطابقِ سليقه و خوشايند حزب و گروه، هواداران و دوستداران و يا احياناً بستگان، پديده ای است که در نگرش حکومتی امام علیu مطرود و مورد نکوهش شديد است. علیu در فرازی ديگر از منشور مديريتی خويش خطاب به مالک اشتر، می نويسد: " توده ملت، پايه و اساس دين، شکوه و عظمت مسلمين، و سپر در برابر توطئه و تهديد دشمنان هستند، بنا بر اين بايد به خواسته های آنان گوش فراداده، و سو و سمت کارهايت مطابق ميل و خواستِ آنان باشد"[4] . در حقيقت؛ دستورات فوق از سوی حضرت، توصيه مؤکّدی است به تمامی مسئولان حکومتی در همه سطوح تا هيچگاه از نارضايتی برخی انگشت شمار و لو بانفوذ، نهراسند و برنامه های کوتاه مدت و بلند مدتِ خويش را در راستای تحقق بخشيدن به خواستِ عموم مردم تنظيم نمايند. البته ناگفته نماند آنچه به خواستِ عموم مردم مشروعيت می بخشد، انطباق و همخوانی آنها با آموزه ها و دستورات دينی است چنانچه در نوشتارهای آتی خواهد آمد انشاء الله.
+ نوشته شده در سی و یکم مرداد 1385ساعت توسط على اصغر عطاران طوسى
|
سلسله مقالات ذيل، دست نوشته هاي اينجانب است كه به مناسبت تبليغات انتخابات نهم رياست جمهوري به عنوان " گزينه برتر در كلام علي عليه السلام " در ويژه نامه انتخاباتي روزنامه جام جم در سال ۱۳۸۴ به چاپ رسيد. اميدوارم بهره ببريد.
پيش درآمد اين روزها ملّت بزرگ ايران در آستانه انتخابات رياست جمهوری قرار گرفته است. ملّت ما در دهه های گذشته به خوبی ثابت نموده در تمامی صحنه های انقلاب حضور معنادار داشته و در برابر توطئه دشمنان همچون کوهی، ايستادگی و مقاومت دارد. در اين مرحله نيز به حول و قوه الهی شاهد حضور حداکثری مردم در اين عرصه سرنوشت ساز و حساس خواهيم بود، ليکن آنچه در اين آزمون بيش از هر امر ديگری مورد دغدغه و نگرانیِ وفاداران به اسلام و انقلاب است، عدم توجه به اصول و معيارهای انتخاب برتر می باشد، زيرا نبودِ آشنايی آحاد مردم با شاخص های اساسی در اين گزينش، می تواند به قيمت عقب افتادگی ملّت به مدّت چهار سال ـ در خوش بينانه ترين شرايط ـ و نوميدی امّت اسلامی از کارآمدی دين در عرصه اداره جامعه تمام شود. از اين رو؛ نمی توان چشم را بر تمامی واقعيت ها و رخدادها در عرصه داخلی و بين المللی، و حجم تهديدهایِ دشمنان فرو بَست و در برابر اين وظيفه الهی بی تفاوت ماند. پر واضح است آثار و تبعاتِ ناگوارِ انتخاب فردی ناکارآمد برای اين جايگاه رفيع و ارزشمند، ناگوار و جبران ناپذير است همان گونه که عدم حضور در پای صندوق های أخذ رأی، ناخوشايند و خسارت بار می باشد. بايد پذيرفت، برای آگاهی از ويژگی های گزينه یِ برتر در عرصه یِ زمامداری نظام اسلامی، ميزان و معياری بهتر و واقع بينانه تر از رهنمودها، نامه ها و دستورات امير مؤمنان حضرت علیu ـ که خود نه تنها در نقش يک نظريه پرداز بلکه در نقش يک زمامدار و رهبر جامعه اسلامی بروز کرده است ـ وجود ندارد. در واقع؛ آن امامِ همام، الگوی برتر و بی نظير برای حاکمان و دولتمردان نظام اسلامی است. شيوه حکومتی و نوع تعامل او در برخورد با تمامی اقشار جامعه، تحسين برانگيز است. نگرش جامع و اصولی امام علیu به مسئله حکومت و شاخص های زمامداران اسلامی، مجال هر سخنی را از ديگران ربوده است و به جرأت می توان ادعا نمود ناب ترين و منصفانه ترين ويژگی ها را همراه با منطق و استدلال بايد در بيان و سيره آن حضرت جُست. عرصه انتخابات و آزمون بزرگِ ملّت بدون ترديد؛ عرصه انتخابات بستری است برای انتخاب فرد اصلح، و ملّت عظيم ايران، به خواستِ خدای متعال سر انگشتِ اشاره خويش را به سوی کسی نشانه می رود که شايسته تر و با صلاحيت تر از ديگران بوده و با صدايی رسا و هماهنگ، گزينه ای را بر خواهد گزيد که سازگاری بيشتری با معيارها و شاخص های حکومت علوی داشته باشد. امام علیu در نامه به مالک اشتر می نويسد: " بدان افراد شايسته و باصلاحيت را با آنچه خداوند بر زبان بندگانش جاری می سازد می توان سراغ گرفت"[i] . از اين رو؛ با تکيه بر نگرشِ عميق آن حضرت، و با هدف تبيين شاخص های انتخاب برتر، پاره ای از مهمترين معيارها برای آگاهی ملّت بر شمرده می شود. اميد آنکه با مطالعه دقيق اين سلسله نوشتار، زمينه انتخاب درست همراه با آگاهی و عقلانيت فراهم آيد. انشاء الله ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
[i] - و إنّما يستدلّ علی الصالحين بما يجری الله لهم علی ألسن عباده. نهج البلاغه، نامه53.
+ نوشته شده در سی ام مرداد 1385ساعت توسط على اصغر عطاران طوسى
|
سيّد حسن نصرالله رهبر مقتدر جهان عرب
اللهمّ اجعلني من جندك فإنّ جندك هم الغالبون و اجعلني من حزبك فإنّ حزبك هم المفلحون ... و در نهايت وعده الهي به پيروزي ياران و سالكان طريقش محقق گشت و حزب خدا بر دشمن قدّارِ اسلام و مسلمين پيروز گشت. بر اين پيروزي بباليم و دستآوردهاي آنرا پاس بداريم. با هم پاره اي از دستآوردهاي اين رويارويي را مرور مي كنيم: 1. ايجاد وحدت ميان شيعيان و اهل سنت جهان 2. به رخ كشيدن اقتدار و عظمت اسلام 3. سربلندي و عزّت جمهوري اسلامي ايران به عنوان حامی اصلي حزب الله 4. شكست و سرافكندگي دشمنان قسم خورده ايران اسلامي ( به ويژه آمريكا و اسرائيل) 5. محبوبيت گسترده و جهاني مردي از سلاله زهرا به عنوان رهبر معنوي جهان عرب ( يعني سيد حسن نصرالله) 6. جلوگيري از زياده خواهي هاي اسرائيل و آمريكا 7. ايجاد همگرايي ميان احزاب و گروهها ( شيعي، سنّي و مسيحي) و دولتمردان لبنان 8. به اوج عزّت رسيدن حزب الله در هنگامه فتنه جويي هاي مغرضان و مزدوران داخلي در كشور لبنان
+ نوشته شده در بیست و چهارم مرداد 1385ساعت توسط على اصغر عطاران طوسى
|
|
درباره وبلاگ  اين وبلاگ، با هدف ارائه ديدگاههاى گوناگون در خصوص مسائل فرهنگي و اجتماعي، حوادث و رخدادهاي داخلي و بين المللي راه اندازي شده است. به اميد آنكه مورد توجه شما بازديد كنندگان عزيز قرار گيرد. با ارائه ديدگاههايتان من را ياري كنيد. سپاس
علي اصغر عطاران طوسي
|
