تبليغاتX
وبلاگ شخصى على اصغر عطاران طوسى
 

پاسداشتِ يك ضيافتِ بزرگ  

ماه ضيافت الهي فرا رسيد، ضيافتي كه آحاد انسانها به آن دعوت شده اند و  بي استثناء بر سر خان گسترده آن نشسته اند.

نبيّ گرامي اسلام صلّي الله عليه و آله در جمعه آخر ماه شعبان، از اهميت اين ماه سخن مي راند و مي فرمايد: " اي مردم ! ماه خدا با بارقه اي از بركت، رحمت، و مغفرت به شما روي آورده است ... ماهي كه شما به ضيافت الهي فراخوانده شديد و در حوزه كرامت پروردگار قرار گرفتيد. نفسهاي شما در آن، ثواب تسبيح و ذكر خدا، و خواب شما، ثواب عبادت دارد. اعمال شما در آن پذيرفته و دعاهاي شما مستجاب است "[1] .

تلقّي عمومي از ميهماني هاي بشري، نوعاً مثبت است و مفهوم ضيافت براي هر فرد در هر رده سنّي از هر مليّت و زباني، شادي بخش و لذّت آفرين است. اما ماهيّت ضيافت الهي با همه ميهماني ها متفاوت، و اقتضاء ات آن گوناگون است. از همين روست كه وظايف ميهمانان نيز به لحاظ كمّيت و كيفيّت متمايز است.

توجه به مؤلّفه هاي گوناگون اين ميهماني، رمز پاسداري و حرمت داري آن است. پس چه خوب است كه آنها را با هم مرور كنيم.

ميزبان: خداي كريم و مهربان

ميهمان: تمامي بندگان و آفريدگان

مدّت دعوت: 30 شبانه روز به صورت متوالي

زمان ضيافت: برترين ماه، بهترين روز و شب، و گرانبهاترين ساعات

امتيازات ميهماني: خواب و استراحت، عبادت. نفس كشيدن، تسبيح. اعمال، پذيرفته. دعاها و خواسته ها، مستجاب. بزرگان، محترم و گرامي. كوچكترها، مورد ترحّم و لطف. ايتام و فقرا، مورد عنايت و توجه. زبانها، در حريم. چشمها و گوشها، تحت كنترل. گناهان و خطاها، در حصار. باب رحمت الهي، باز و گشاده. استغفار و توبه، مورد رغبت و ميل همگان. دستان شيطان، بسته و در غُل. مقدّرات سال بندگان، تضمين. خوش خلقي، بازديد از بستگان، صدقه، افطاري دادن و تلاوت قرآن و ...، مورد توصيه فراوان ...

قدري تأمل و درنگ در اين مشخصه ها، زمينه بهره برداري بهتر و عميقتر از اين فرصت بي بديل را فراروي من و شما قرار مي دهد.

به راستي! كدام ميهماني را در دوره حيات خويش، با اين جلالت و شكوه به چشم ديده ايم؟ كدام ميزبان را سراغ داريم كه با تمام وجود، خود را وقف ميهمانانش كند؟ و كدام ضيافت بشري از اين انبوه امتيازات با اين تنوع گونه اي برخوردار است؟ ... و در مقابل كدام ميهمان را ديده ايم كه بر سر سفره چنين كريمي بنشيند و قدر و منزلت آن را درك نكرده و از جلوس در كنار آن سر باز زند و يا شرط ميهماني را رعايت نكند؟

بپذيريم كه آنچه تاكنون ديده ايم جز؛ آمادگي پيشين و تمام عيار براي ميهماني، استفاده بهينه از تمامي فرصتها و ظرفيتها، بهره گيري از همه نعمت ها و گونه هاي طعام، و ... نبوده است.

در اين ضيافت نيز؛ اگر به خوبي و با تمام وجود، ريزش رحمت و بركات رحماني را احساس نموده و بر شناخت عميقتر و گسترده تر ماه خدا و اقتضائات آن پافشاري كنيم، مطمئناً ماهي پر نشاط و مشحون از شادابي و طروات در پيش روي ماست و تنها در اين صورت است كه مي توان حقّ ميهماني را ادا نمود و حرمت آنرا پاس داشت و از رهگذر لطف فراگير خداوند، حياتي معنوي و سعادتمند براي خويش و فرزندان و نسلمان به انتظار بنشينيم.

پس در اين آغازين ساعات ضيافت الهي، فرصت را غنيمت شمرده و با پاسداري و حفاظت از حريم آن، زمينه بهره گيري افزونتر و كسب لذّت بيشتر از لحظات و اوقات اين ماه رحمت را براي خويش رقم بزنيم.

دلا در روزه، مهمانِ خدايى

طعام آسمانى را، سرايى

درين مه، چون درِ دوزخ ببندى

هزاران در، ز جنت ‏برگشايى

 
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

[1] - أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّهُ قَدْ أَقْبَلَ إِلَيْكُمْ شَهْرُ اللَّهِ بِالْبَرَكَةِ وَ الرَّحْمَةِ وَ الْمَغْفِرَةِ... هُوَ شَهْرٌ دُعِيتُمْ فِيهِ إِلَى ضِيَافَةِ اللَّهِ وَ جُعِلْتُمْ فِيهِ مِنْ أَهْلِ كَرَامَةِ اللَّهِ أَنْفَاسُكُمْ فِيهِ تَسْبِيحٌ وَ نَوْمُكُمْ فِيهِ عِبَادَةٌ وَ عَمَلُكُمْ فِيهِ مَقْبُولٌ وَ دُعَاؤُكُمْ فِيهِ مُسْتَجَابٌ.

 

+ نوشته شده در  سوم مهر 1385ساعت   توسط على اصغر عطاران طوسى  |