|
بي نيازي از خلق، شعار رمضان راههاي كسب درآمد، بسي متنوع و گوناگون است ليكن روزي پاك و حلال، از جمله نعمت هاي الهي بر بنده به شمار ميآيد. از اين رو؛ تكاپو براي تحصيل درآمد مشروع، و پناه جستن به شيوه هايي كه از سلامت و طهارت بيشتري برخوردار است، مطلوب بوده و اهتمام به آن از سوي فرد مؤمن، ضروري مينمايد. تأكيداتي كه در سخن امامان معصوم بر طلب روزي حلال، شده بي حدّ و حصر است. در سرتاسر ادعيه ماه مبارك رمضان، بارها و بارها از توسعه روزي از مسير حلال، سخن به ميان آمده است. چه بسيار مشاغل كاذب كه اقبال فراواني نيز به سوي آنها وجود دارد ولي جز درآمدهاي حرام و شبهه ناك، حاصل آنها نيست و چه درآمدهاي كاذب و سرمايه هاي ميليوني كه بر اساس يك ارتباط تلفني و يا يك رفاقت و دوستيِ به ظاهر كم هزينه، به دست ميآيد، ليكن آيا انسان مؤمن و پرهيزكار، ميتواند اساس زندگي اجتماعي خويش را بر سرمايه هاي بادآورده پيريزي نموده و به رفاه و آسايش چند روزه دلخوش باشد؟ آيا پاسخگويي به عواقب دنيوي و اخروي آنها سهل و آسان برآورد مي شود؟ و اصولاً آيا پدر و مادر مي توانند مسئوليت خويش را در قبال فرزندان ناديده گرفته و نسبت به آن بي تفاوت باشند؟ كريمه قرآني، سرپرست خانواده را از بي اعتنايي نسبت به سرنوشت خويش، همسر و فرزندان برحذر ميدارد و بر حفاظت و پاسداري از كيان فكري، مادي و معنوي آنان تأكيد مي ورزد: " يا ايها الذين آمنوا قوا أنفسكم و آهليكم ناراً وقودها الناس و الحجارة عليها ملائكة غلاظ شداد لايعصون الله ما أمرهم و يفعلون ما يؤمرون [1] . اي ايمان آورندگان! خود و خانواده خويش را از آتشي كه هيزم آن انسانها و سنگهاست حفظ كنيد، آتشي كه فرشتگاني بر آن گمارده شده كه خشن و سخت گيرند و هرگز فرمان خدا را مخالفت نمي ورزند و مطابق دستور عمل مي كنند". بي ترديد؛ در رأس همه حراست ها و مواظبت ها_ كه بايد در خصوص خانواده و فرزندان به خرج داد _ حراست مادي و اقتصادي است، چرا كه درآمدهاي نامشروع بيشترين تأثير وضعي را بر نسل _ حاضر و آينده _ گذارده و روند حركت معنوي و حتي مادي نهاد خانواده را دچار بحران و دگرگوني مي سازد. عنايت لازم از سوي اركان خانواده براي تأمين نيازهاي خويش از طريق حلال و پاك، بزرگترين خدمتي است كه در حق فرزندان و نسل آينده صورت مي پذيرد. اما از دگر سو؛ كسب روزي حلال و درآمد مشروع، به هيچوجه نبايد كرامت انساني را زير سؤال برده و فرد را محتاج مردم سازد. استغناء و بي نيازي از خلق، بزرگترين عطيه الهي در حقّ مؤمن است. هر گونه تلاشي در راستاي بي نيازي از مردم و استقلال مادي و شغلي مبارك و مطلوب است. از اين رو؛ در دعاي سحر ماه مبارك رمضان، از خداوند مي خواهيم: "خدايا! در اين سال، اين ماه، اين روز و اين ساعت، به من روزيي حلال و پاك عطا فرما، روزيي كه من را از تكلّف در برابر مردم براي كسب درآمد مشروع بي نياز سازد" [2]. در اين يادداشت پاياني، قبولي طاعات و عبادات شما خوانندگان عزيز را از خداي منّان آرزو كرده، و فرارسيدن عيد سعيد فطر را تبريك و شادباش ميگويم.
+ نوشته شده در بیست و پنجم آبان 1385ساعت   توسط على اصغر عطاران طوسى
|
|
|