تبليغاتX
وبلاگ شخصى على اصغر عطاران طوسى
 

نيايش؛

1.    وسيله تقرّب بنده به خداست.

2.    فرصت گفتگو با ربّ الارباب است.

3.    کانال ارتباطی مخلوق با خالق است.

4.    قرآن صاعد، و سخن بنده با مولاست.

5.    کپسول دردهای مزمن روحی بشر است.

6.    درگاه ورود به فيض بی منتهای الهی است.

7.      انيس و مونس تنهايی و غربت انسان است.

8.    چشمه جوشان در صحرای سوزانِ گمراهی است.

9.        مَرکبِ تندرو در بزرگراه صعود به سوی معبود است.

10.      مسير بازگشت به خويشتن و هويت بندگی است.

11.      شاهراه تهذيب و تزکيه نفسِ سرکش و چموش است.

12.      درس معرفت و عشق با معشوق و محبوب حقيقی است.

13.      نهال نوپایِ دلدادگی و سر سپردگی در هوس زار دنيا است.

14.      آنکه از دعا و نيايش لذّت برد، ديگر لذّت ها برايش بی مفهوم است.

 

کلمات فوق، بخشی از احساس و برداشت من از مفهوم نيايش است. شما چه فکر می کنيد؟ احساس خودتون را در قالب جمله ای به من گزارش کنيد. بهترين جملات در اين وبلاگ به نام ثبت می شود.   

 

+ نوشته شده در  بیست و هفتم اسفند 1385ساعت   توسط على اصغر عطاران طوسى  |